pewnie pamiętasz działkę pod miastem cienie jabłoni w progach altany cały krajobraz zdawał się dziwny jakby w purpurze został skąpany i nas leżących na mokrej trawie wpatrzonych w gwiazdy letnimi nocy one spadały jakby ktoś wielki bawił się nimi strzelając z procy pewnie pamiętasz chwile na ganku razem bez słowa wpatrzeni w siebie wtedy nie miały znaczenia rzeczy ani na ziemi ani te w niebie nie ma altany minęły noce obok na ławce zostało miejsce na wieki puste i zimne latem bo nie usiądziesz tam nigdy więcej