Nie ma pięknego końca są tylko cudowne początki gdy kończą się zachody słońca z uczuć zostają mrzonki były złączone ręce choć one zawsze szukają czegoś więcej usta wypełnione smakiem które po jakimś czasie smakują tylko brakiem ciała scalone pomnikiem z brakującymi częściami kiedyś staną się wynikiem różnić między nami słowa budujące fundament trawiące wszelkie animozje kiedyś spowodują zamęt a my mimo to spijamy je niczym ambrozję