Widziałem cię w twarzach tamtych ludzi z którymi wczoraj rozmawiałem dziś niestety prowadzę monolog zasypuję się odwiecznymi pytaniami kiedyś w ogóle cię nie zauważałem byłaś daleko gdzieś za horyzontem nieprzyjazna wyspa na oceanie życia jednak przypływasz na swojej łodzi w oczekiwaniu aż dam ci obola wyglądasz zza rogu na każdej ulicy wskazujesz palcem na pewne osoby bym ujrzał je po raz ostatni i wiem, że kiedyś też wskażesz na mnie lecz zrób to chociaż z małym poślizgiem wszak chciałbym zdążyć strój wyprasować słowa odłożyć na serca pułki a ścieżki umysłów wygrawerować