już czuć fiołki zapach kwiatów zieleń krzewów dech zapiera lecz nie dla nas te widoki bo żyjemy tu i teraz tam gdzie lilie i seledyn tam gdzie kryształ zamiast rzeki nie dojdziemy dziś piechotą muszą minąć całe wieki prosta ścieżka z balustradą zawsze wiedzie w ból i ciemność jednak nie wiesz tego nadal bo nie byłaś wtedy ze mną tam gdzie ciernie igły głogu wąska droga strome zbocze tam jest bliżej choć daleko i po takiej teraz kroczę