Leci wysoko ogromny klucz żurawi niczym ławica ryb w przestworzach na dole ludzie stoją ciekawi i z niedowierzaniem kręcą głowami dziwiąc się temu odbiciu morza dziwią się też pięknym motylom co milionem barw się mienią jakby w tęczy skąpane przed chwilą chciały się stać późną jesienią tyle na świecie różnorodności co chwila więc trzeba się dziwić że w tych gatunkach tyle miłości której do siebie nie będziemy żywić…