to że odleciałaś nie ma dziś znaczenia bowiem gołębica ciągle jest na niebie lata na pamiątkę dla twego imienia niosąc wiadomości wysłane przez ciebie kwiaty nadal żywe dla twojej pamięci zawsze podlewamy przy wspólnej rozmowie czerpiąc z wody życia jak ci wielcy święci którzy w niebie świecą niczym aniołowie biała gołębica siada na gałęzi obserwuje żywych swoim bystrym wzrokiem wciąż się zastanawia kto ją tu uwięził zamiast trwale zrównać z niebieskim obłokiem rozwiń swoje skrzydła i znikaj w przestworzach a gdy już dolecisz przekaż moje żale niechaj będzie zawsze tylko wola boża wieczna sprawiedliwość w boskim trybunale