"Osiem minut" Gdy chory Bóg kichnie, raz pierwszy i ostatni, Przestaną tykać mechaniczne zegary, Alkoholik ostatnią wypije szklankę, Literę, gdzieś, ktoś napisze, Kończąc zabawę w pisanie słów. Matka uśmiechem obdaruje syna, Nie będzie już kolejek po świeże pieczywo, Ostatni sex uprawiać będzie para, A strudzona lwica dusić będzie woła, Lecz nie zdąży go zjeść. Uda się komuś zabić jeszcze kogoś I niejedno dziecię narodzi się płacząc, Niechcący prawidłowo reagując na sytuację. Nie obudzi się już ktoś, Na zawsze zatrzymany w śnie. Ostatni kurs wykona autobus, Na który ktoś ostatni raz się spieszył. Przyzwyczajeni do jutra Zapomnieliśmy, że ono może nie nadejść, A bez niego i my będziemy zapomniani. Lecz, bez niego nikogo nie będzie, Kto mógłby zapomnieć i być zapomnianym. Ale będzie też i pierwsza osoba, która zrozumie, Tylko, że na chwilkę, Że od początku, wszystko było Tylko tyle, ile zostało do końca.