Są chwile beznadziejne Że idziesz ulicą Dotknięty promieniem Słońca upadłego Pusta ta ulica Księżyc nad drzewami Ledwo cię dostrzega Powierzchnia zniszczona Jak twoje sumienie Nocą nic nie czytasz Nie możesz nic widzieć Zamazane kształty Przystanek sumienia Przyjaźni nie widać Przy świetle księżyca Odblaski wspomnienia Dalekie od słońca Przeczekaj noc całą Postaraj się zasnąć Przecież to nie wieczność Słońce kiedyś wzejdzie Nocą nie mów głośno Gdyż usta jak oczy Przy świetle księżyca Nie widzą szczegółów Gdy słońce już wzejdzie Zobaczysz świat cały Zamazane kształty Okażą się piękne