Scena, światło prosto w oczy, Graj ! krzyczą widzowie, zaczynam, odgrywam moją rolę, patrze na nich z góry, przecież to nic nowego, każdy ma tak samo, aktorzyna, słowa pełne pogardy, nikt nie patrzy na siebie, a przecież każdy z nas odgrywa role w czyimś życiu, a moze też przecież w masce całe życie chodzić, oszukiwać siebie i bliskich, gdy role swoją w zyciu odgrywa, o sobie samym zapomina, gubi sie w sobie traci wszystko, życie przyjaciół, aktorzyna, znowu krzykną, patrze na nich, przecież ja, tak jak i wy tam na dole, tylko gram.