nocy skrzętnie ukrywasz świat przed nami
w podstępne kłamstwa lud owijasz nicią
do snu układasz i odchodzisz skrycie
na klucz zamknąwszy wszystkich świateł bramy

mistrzyni mroku smutków goisz rany
jak gdyby katem precz z pamięci wyciąć
ostatnią kroplę - zwyciężywszy życie
i tak zostaną nie do zmycia plamy

z ciebie się rodzi i ku tobie wraca
każda istota ziemska i niebieska
coś otrzymując w zamian lub coś tracąc

zostaje tylko na godzinę czekać
gubić się w liczbach, karnawału maskach
jak tchórz unikać przyjścia lub uciekać