czasami siedzę wyłamując dłonie
świat cały myślą próbuję naprawić
wnioskując tylko że kiedy wydzwoni
zostanie po mnie wygniatana trawa

czasami radość na skrzydłach mnie niesie
lecz nie zapomnieć nie zakreślić okiem
całej miłości ginącej w bezkresach
życia jak krwi co wydaje się słodka