bo usta twoje jak ręce pianisty
w białych rękawicach zbierające kwiaty
wszystko takie blade wszystko takie czyste
że od pocałunków umierają miasta

bo usta twoje jak kryształy soli
leżą w morzu cnoty radując te lica
co nie z swojej własnej lecz głębokiej woli
przedwcześnie kupują na twój pogrzeb znicze