widzę cię zawsze przez gęste obłoki
tak chodzisz sama w niezmąconej ciszy
na palcach liczę wszystkie twoje kroki
jak biedny muzyk złamane klawisze

a kiedy białe zrzucasz ozdobienia
ubrana w nagość że brakuje głosu
opisz paznokciem rozkosze cierpienia
na moich plecach i połóż się do snu