Szamanka śpi - opuściła najbliższych i rozeszła się z sobą znalazła się w idealnej harmonii z nieokiełznaną naturą gór - sprawuje pieczę nad nami Gdyby jeszcze teraz powstrzymała oddech sen Szamanki przybrałby postać czystą - pozbawioną kresu Jej najbliżsi śpiewaliby drzewom pieśni dziękczynne a trawy pokochałyby ich cień