smutek toczy pierścienie ciszy ciało zaszło szronem wieka nie podniesie już nikt wyświęcone niegdyś dotknięcia na fotografiach żółkną z bólu stare szaty dyndają na szubienicy zapomnienia mieliśmy na jednej z gwiazd zamieszkać tańczyć w potarganym swetrze ekskluzywnym jachtem żeglować po jedwabnych jeziorach zapowiadały się upalne wakacje wszystko co przeżyliśmy przez nasze grzechy wszystko przepadło zbyt wiele grzechów śmiertelnych więcej dat, więcej lat – przeciąg ster kolczasty rani ręce włócznia w żebrach uwiera odkup mnie na pchlim targu za złamany grosz