wtulona w jej fartuch wzburzony miękkością łąki, pachnący kuchnią uczyłam się pierwszych pacierzy i tego, że Bóg wszystko widzi musiał widzieć jak z jej ciepłych dłoni wyfruwają gołąbki w sosie pomidorowym i najlepsze na świecie ruskie pierogi zwyczajem świętych rozwiązywała dziadkowe problemy przy partyjce milczącego remika dziś wyjadając palcem nutellę czuję jej łagodny uśmiech słany z nieba wszelkiego wybaczenia