Z pozycji horyzontalnej

impresario moich lepszych chwil
nie waha się zużywać argumentów
zasadź przed domem dziką różę
wypuść z mdlejących dłoni jutro
rozpuść złość w szklance wina
pocałuj na dobranoc dziecko

przysięgam częściej go słuchać
gdy tylko zetrę wacikiem
dzisiejszą pokerową twarz