Szumi świat

Sza-sza, szuru-buru, sza
Cz-cz, jeszcze raz
Żwir-żwir, szumi kurz
Pstryk — i nie ma nas

Sza-sza, szuru-buru, sza
Cz-cz, jeszcze raz
Żwir-żwir, szumi kurz
Pstryk — i nie ma nas

W szafie szepcze czyjś szalik
szura, chrzęści, chce coś rzec
Czajnik prycha, stół się krzywi
krzesło wyszło, nie wiem gdzie

Szczotka tańczy z parasolem
łyżka drży jak wielki dzwon
Ktoś mi szepnął: „ciszej, człowieku”
więc zrobiłem większy ton

Szu-szu-szu
Coś tu szura
Cza-cza-cza
Coś się czai

Że-że-że
Może burza
Nie, to tylko
czajnik gra

Sza-sza, szuru-buru, sza
Cz-cz, jeszcze raz
Żwir-żwir, szumi kurz
Pstryk — i nie ma nas

Szeleści świat
szeleści świat
szeleszczę ja
szeleszczysz ty

Trzeszczy dach
trzeszczy czas
trzask, trzask, trzask
i po nas

Przyszła środa w czwartek rano
przyniosła sześć pustych drzwi
Za drzwiami siedział mały wrzesień
i liczył: trzy, trzy, trzy

Rzeczka mruczy „ż-ż-ż-ż”
chrząszcz ma problem, bo chce spać
A ja szukam swoich spodni
które poszły zwiedzać świat

Czyżby?
Czyżby?
Czyżby nie?

Ciszej.
Głośniej.
Jeszcze źle.

Szczęk-szczęk
Szum-szum
Trzask-trzask
Brzdęk!

Szeleści świat
szeleści świat
szeleszczę ja
szeleszczysz ty

Szary szum
żółty kurz
cztery ściany
siedem burz

Szeleści świat
szeleści świat
aż się język
plącze w pół

Szczebrzeszyn?
Nie dziś.

Chrząszcz?
Już śpi.

Sza-ra-ra
Szu-ru-ru
Cza-ra-cza
Żu-ru-żur

Sza-ra-ra
Szu-ru-ru
Cza-ra-cza
Żu-ru-żur

Świat się kręci
szumi, trzeszczy
szura, chrupie
syczy, skrzeczy

A gdy nagle
zrobi się cicho...

Ćśśś.

Nie ruszaj.

Coś
jeszcze
szeleści.