Za oknem znów warkot. Za oknem znów tumult. Gwar na ulicach, słońcem skrapianych. Śpiewy i krzyki, przeplatane złośliwie. Maszyna i Człowiek. Człowiek czy Maszyna ? Zza okna, widzę pośpiech fałszywy. Zza okna, widzę uczucia więzione. Szare są jezdnie. Szarzy też ludzie. Pejzaż ten smutny, papierosem skrapiany. Zakochałem się w nim.- Niestety. Zdałem więc sobie sprawę, Że jestem jego częścią.