mechaniczne odruchy policzki szronem spowite otuleni całunem lodowym kradniemy światu czas tańczymy paradoksalny taniec ze zbuntowanymi wskazówkami zegara nasze ruchy cechują się predestynacją nasze oczy są światłem przebrzmiałym nasze życia... nasze życia są wypożyczone czy już żyliśmy? jesteśmy nabytą chorobą jesteśmy wrodzonym nawykiem jesteśmy tobą, mną i sobą, nawzajem, poprzez, niby, jakkolwiek w mroźnym pałacu zamiera prawo przyczyny i skutku wieczny chłód