W szklanej kuli pada śnieg Tuli domy lasy pola Szklane życie toczy bieg Szklaną zimę gra dookoła A ja pośród tej sielanki Wśród tych domów ślicznych zlotem Wśród tej kryształowej bańki Chcę być poza nią i kotem Wtedy wtargnę na parapet I na honor mój i świadków Stanę się tej kuli katem By cię skraść spomiędzy płatków I pilnować krok za krokiem By cie inny kot nie dostał Mym zwierzęcym łowić wzrokiem Twoją zwiewną smukłą postać Dziś nie jestem kotem ale Mogę świat sto razy zniszczyć Jeśli sposób by cię znaleźć To cie szukać pośród zgliszczy