Była blisko poznała me serce Niczym anioł wkroczyła w życie Pisze wers za wersem w podzięce Za pomoc w codziennym rozkwicie Dawała ukojenie wewnętrzny spokój Blaskiem przesłaniała ciemność Gdy roniłem łzy nie stała z boku Lecz prostowała każdą drogę krętą Kiedy wspomnienia u bram stały W jej oczach widniały barwy tęczy Czarne chmury w obłoki zamieniały Czułem się wolny od ciągłej udręki Znikało wokół wszystko prócz nas Nieszczęśliwy chłopiec sprzed lat Uśmiechem zatrzymywała czas Zabierała mnie w niebiański świat Do którego wejść mogła Ona i Ja Miłością usłała mojej drogi szlak Skruszyła każdy ciążący mi głaz Przeszłość mą rzuciła w otchłań