Wiosna trzyma w kręgu Igraszek dziecinnych Zwyczaju niema liczyć błędów Wybacza nieświadome winy Lato okresem buntu Popycha delikatnie Ku jesieni trudów Co swobodę skradnie Jesień bogatsza znacznie Mgłą dylematów powita W stercie liści zaradnie I nasz listek ukryła Zima nastaje rozmaita Zależna od poprzednika Niedołężne zastąpi jędrne Śniegiem ześle refleksję