Promyk słonka siadł na czole i wyszeptał ja ... , czy to ktoś pojąć zdoła to jest chyba twarz anioła. Te kosy co wiatr rozwiewa, ani chybi - to jest Ewa! I to nagie boskie ciało posiąść by się je chciało. Z oddali Adam na nią zerka, może dał bym jej cukierka? dobrym słowem udobrucham, może da - to sobie ... ? Bóg to z góry ujrzał i powiedział: długo będziesz tak fujaro siedział? Spójrz na w dłoni jej jabłuszko i posłuchaj jak bije w niej serduszko. Tylko wąż szelmowsko się uśmiecha i na dalszy ciąg wypadków czeka. Wtem chmurka słonko zakryła i tak się ta rozmowa zakończyła. A co potem było,dobrze wiecie, i tak powstało życie na świecie.