Gdy Ci jest troszkę smutno i źle, chodź ze mną do lasu i zrelaksuj się. Mieszkają tam wesołe krasnoludki i to one uprawiają nam jagódki. Jeden rezolutny i zawsze wesoły bo chodził z dziećmi do szkoły, i rozpędzi wszystkie twoje smutki, drugi poważny i pełen jest rozwagi, on uchroni nas od baby-jagi. a ten w ciżmach krasnoludek trzeci, jego uwielbiają wszystkie dzieci bo im czas najfajniej z nim leci. W lesie siedmiu ich tam mieszka, ich królową piękna jest Agnieszka, krasnoludki mocno ją kochają i jak tylko mogą to jej dogadzają. Jeden śpiewa wesołe piosenki i pięknymi kwiatkami ozdabia sukienki, drugi ręce ma jak jakieś maczugi, świadczy ochroniarskie jej usługi, trzeci rozwesela wszystkie dzieci bo jak nikt, on płomień radości roznieci. czwarty dusi komary w konwaliowym sosie a ten piąty ciągle gra mu na nosie, szósty i siódmy gdzieś biegają bo one zabawę tylko w głowie mają. Wszystkie one jednak w zgodzie żyją i jak ludzie się nie kłócą i nie biją. A gdy późny wieczór już zapada królewna krasnoludki do snu układa, śpią, aż wokół chrapanie się niesie i gdzieś ginie w gęstym lesie. No i co człowieku mój malutki opuściły Cie już Twoje smutki?