Gdzieś daleko w głębokim lesie, tam gdzie tylko echo się niesie, wzgórek ziemi i Brzozowy krzyż o którym już nikt nie pamięta dziś. Na krzyżu żołnierza przestrzelony hełm któremu w noc się przemienił dzień, obok omszały głaz i wypalony znicz, poza tym nie ma, nie ma tu nic. Ty przechodząc usiądź w drzewa cieniu pomyśl o Tym co złożył głowę na kamieniu, On oddał swoje życie też za Ciebie, Ty przechodząc jesteś zapatrzony w siebie. Ziemia z swoich ran zawsze się wyliże, a kto w przyszłości będzie pamiętał o bezimiennych, tylko zapomniane krzyże?