Porównanie

Porównanie Siedzę sobie w niby domu Pisza c prawdę po kryjomu, O miejscu stworzonym z łat, A to właśnie jest nasz świat. Tutaj piękno jest w śród nas. Tylko spojrzeć chciejmy raz. A jeśli nie wierzysz mi!? Pozwól, że przedstawię Ci. Na początek sprawę weźmy I na papier ją przenieśmy O tematach tak zielonych Jak o życiu przytulonych? Będąc w domu czy w podróży Gdy krajobraz mi się dłuży Przyrównuje Cię do róży. Możesz krzyknąć, Dosyć tego!! Mnie do róży kwiatu tego Tak lekkiego, kolczastego i kruchego!? Tak!! - Powiem, Wiesz, dlaczego? Bo zarazem tak pięknego i w dotyku I w zapach zmysłowego Tak podobnym jak do Twego W galaktyce i wszechświecie, trafniejszego nie znajdzie się. Choćby szukać się nie uda Prędzej znaleźć Robin Hooda Bo kwiat owy w swej cudności Dorównuje już boskości. Kielich z płatków rozwidlony Jest jak uśmiech twój natchniony Każdy detal ich jedwabność To tez ust twych delikatność. Więc nie wypowiadaj tego Iż obrazą sądu twego!!!! Jest ma myśl, co bądź ulotna. Otwórz, zatem wszystkie okna Niech się zbiegną zaraz ludzie I dowiedzą się o cudzie, Który krąży już po świecie? O niezwykłym przecie kwiecie Symbol jest to też miłości Cud ten wręczam, więc waszmości Chylę czoła do stóp padam Bo tak kocham, że wiersz składam.