Gram ze śmiercią w pokera unikatową kościaną talią tylko jeden gracz ma marmurową twarz nie ukrytą w cieniu wojny jak kotek potulny prowadzę ją na smyczy w końcu spotkamy się na krańcu tej budy tym czasem gramy w karty śmiejemy się że ma nos zadarty żartujemy i ucztujemy jak przyjaciele o losie wszechświata ona lata jej dam mojego asa i tak kiedyś przegram