Niewidomy

Cóż z tego, że widział oczami. To nie to samo. Empiria obrazami złudna jest, ja widzę Ciebie z ciasno zamkniętymi oczami. Nie widzę, by poczuć wiatr Twych włosów na kącie wargi. I z każdą minutą dziękuję Ci, że znosisz mnie bez słowa skargi. Przez skórę widzę Twój obraz jak blizna wypalona w ciele. Upajam się każdą chwilą z Tobą, Ciebie nigdy mi nie jest za wiele. I słyszę Twój oddech widząc emocje mocno targające Twe ciało. Z żalem uświadamiając sobie, że Tobie także jest mnie zbyt mało. Smakuję Ciebie ustami z wolna upajając się każdą taką chwilą, A czuję Ciebie w umyśle zaciągając się Twoją wonią – jakże miłą. Utrwalam się w Tobie, Ty we mnie częścią Twojego jest moje życie. Filozofia wszelka upadła, wszak dwa istnienia żyją w jednym bycie.