Niemy krzyk, zduszony śmiech, cichy płacz i ciągły lęk. Ból rozstania, sen o jutrze, blizna w sercu, obraz w lustrze: obcy, zły, niepokojący... I rozbijasz je niechcący. Niszcząc tylko swe odbicie nieświadomie pragniesz skrycie zabić resztki niewinności. Czujesz krew i chrupot kości. Dźwięk odłamków szkła tłuczonych to znak złudzeń utraconych. Serce zimne, martwe ciało - - oto co ci pozostało. Niemy krzyk, wstrzymany dech, szkliste łzy, wydarty śmiech.