Zmęczenie przytula mnie, czego ono znów chcę? Czuję wszystkie kości, brak werwy jak u siebie się gości. Zniechęcona już wszystkim, marzę tylko o czystej pościeli. O śnie co sobie przypomina, gdy nie jest na to pora. Albo znów głowa boli, bo wciąż się dwoje i troje. Nie myślę o sobie. Jestem gdzieś na końcu, nawet nie wiem czy mnie widać tam z daleka. Organizm mi sygnały daję, odczytuje je z opóźniona reakcją. Znowu się starałam, a i tak doskonałości nie doczekałam. Pali licho co kto myśli.