Wczesnym rankiem , zbudził mnie Twój szept. Kiedy na Twą twarzyczkę spojrzałam od razu wiedziałam że coś nie tak. Choroba zburzyła spokój, dając nam nie pokój w zamian. Szybko pomyślałam i do lekarza zadzwoniłam , jak zwykle numerów już nie ma albo nikt nie odbiera. Kiedy w końcu głos w słuchawce raczył się odezwać zapytano mnie czy chcę teleporade. Też mi rada , przez telefon leczenie. To zguba. Grzecznie proszę by doktor obejrzała pacjenta, to na jutro wizyta - pielęgniarka potwierdza. Później dzień cały obserwuje. Tak bardzo się boję , bo Ty skarbie całe życie moje. Chciałabym wziąść ten ciężar na siebie , lecz nie mogę. Jak tylko potrafię Ci pomogę. Ugotuję rosół byś znowu miał siły. Zrobię Ci okład , podam tabletki. A Ty śpij , odpocznij. Nabierz energii potrzebnej do walki. Nie poddamy się łatwo , obiecuje Ci. Zrobię wszystko , by zdrowie wróciło. Poświęcę siebie całą. Chcę znów zobaczyć Ciebie szczęśliwego jak biegasz z innymi na całego. Receptą najlepszą będzie wsparcie. Nadzieij nie traćmy już na starcie. Będziesz zdrowy , a świat znów ukaże Ci swe kolory.