Wtulona w nocną porę, z myślami się utożsamiam. Bacznie obserwuje , co która czuje. Podążam i zagłębiam dalej, ciekawość mym sterem. Mrok zaś przyjacielem. Smutek odganiam niczym wiatr chmury złowieszcze. Entuzjastyczny deszcz zamacza włosy. Wyprostowane lśnią blaskiem księżyca. Przemiany w wilczą skórę , czasem też brakuje. Drapieżca nie w guście leży. Mnie wciąż uwodzi niewinność. Za dnia emanuje , słońcem rozgrzana. W kąt odłożona stara piżama. Jedwab delikatny powabny szatą nakrywa. Czuję że nadeszła właśnie ta chwila.