Co za ciężki dzień. Od rana coś nie tak. Nie poszło na plus załatwianie spraw. Skopało mnie życie , z całej siły. Chodź leżę już zmęczona, nadal z uśmiechem upadam. Nie mam siły wstać. Kości mnie bolą. Chcę zasnąć i obudzić się z jakąś podporą. Mija chwila może dwie, na nowo regeneruje się. Jak pancerny robot trzymam się. Szkoda tylko że ,moje serce widać na dłoni.