I tyle jest we mnie. I tyle ja czuję. Dość często żałuję. Tęsknię, odpływam. W myślach swe lęki skrywam. Wracam obrazem minionym wcześniej. Widzę tę scenę, jak teraźniejszą, lecz to przeszłość. Już nic nie zmienię. Zagnałam strapienie w cienie. Słońcem otulona na łez osuszenie. Na zawsze bliskie sercu– moje pragnienie.