Spostrzegłam w oknie noc. Skryłam się pod koc. Wpatrzona w cztery ciemne ściany,wpadła mi myśl : Jak ten świat się zmienia coś jest a później tego nie ma. Wróciły wspomnienia dobre i złe. Raz uronię łzę a raz nie! Mogę żałować albo przeprosić, albo od śmiechu się zanosić. Mogę też krzywdy zacząć naprawiać albo zapomnieć i żyć dalej.. Coś zmienić i utworzyć w trwałe,tak długo jak