Próbowałam stonować emocję. Zaniżając wciąż pragnienie. Trudno jest obniżać wspaniałe poczucie, które chowam tylko dla siebie. Zawsze sobie wyobrażam jakby to było, gdybym tak mogła uwolnić je z za tych krat. Zburzyć ten podzielny świat. Scalić w jedną układankę to czego chcę. Bo daleko mi przecież do realizacji, kiedy jesteś jedną z tych fantazji. Inspiracje wytworzone z wyobraźni stają się energią na cały dzień. Dobrze mi z tym, chociaż strach blokuje drzwi. Czy otworzysz mi kiedyś je? W oddali klamki szmer zastyga.