Patrząc w lustro , widzę dwa oblicza a czas z grzechów powoli mnie rozlicza. Na rozstaju drogi staje , i spoglądam przed siebie, znowu widzę odbicie, powoli się wyłania z cienia czy to coś zmienia? Muszę wybrać któreś z nich. I w skórę odziać , a resztę w głębokiej wodzie zatopić , by uchronić się od tej czarnej strony która za plecami wciąż za mną w pogoni