Przejdź do treści
Czytanie

„Porcelanowe łąki”

Wyjątkowym dniem, życzenia pachnące niosą się po świecie. Lecz matką się jest, całym rokiem przecież. Wobec tego pisze skromnie, wspomnij dziś z uśmiechem mamo o mnie. Poczuj się jak superbohater, postaram się Ci umilić dzień kwiatem. I spędzimy razem czas, kawa spamięta słów blask. A nam zostaną wspomnienia, i fotografia zrobiona telefonem. Na wszelki wypadek, gdyby pamięć zaczęła szwankować. Zresztą Ty wiesz zawsze będę Cię kochać. I nie powinno się tylko dziś dziękować, cały czas myśleć, szanować. Być matką – odważna to rola. Nie każda osoba temu podoła. Ty jesteś moja, ta wyjątkowa. Niczym słońce rozjaśniające świat.
139 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.