Myślę, że nie mam już niczego. do powiedzenia, bynajmniej nie ma to znaczenia. Jak miało być tak było. *** Najzupełniej nic to nie zmieniło. Zawirowania losu, kręcą karuzelą życia. Szybko umykają sceny przebiegłe, prowokując zaciekle. *** Stłumione uczucia skryte. Pod powieką, zapadają w sen. Ciemność za oknem i deszcz. *** Nie swojo się czuje, znów, szukając siebie. Byłam już na tej drodze, lecz szczęście zbiegło. *** Nie lubię się poddawać, Zatem biegnę je łapać. Choć przybywa pora kryzysu, muszę kontynuować myśl zarysu. *** Każda chwila przybliża do. wygranej mam szansę i chce być Panią swego życia. Woda i ogień — tak dwa różne oblicza. .