Nie na marne się mawia — strach ma wielkie oczy. Kiedy sam odczuwasz, jego działanie przybiera z większą siłą. Próbując jeszcze bardziej Cię nakręcać, niczym zabawkę. Wkrada w wyobraźnię przeróżne sceny. Wtedy i panikować zacząć możemy. Podbija zmysły. Słuch, wzrok. Taktyka działa. Za chwilę być może i drżenie ciała. Aż w końcu przytomniejesz. Stop! Dość! Teraz ja Ci dam w kość. Głęboki wdech. Nie chcę być jedną z Twojej drużyny. Tchórzyć z urojonej przyczyny. Otwieram oczy, strach się stał mały. Wszystko zniknęło z wydechem.