Rozbitek W czterech ścianach pył zaklęty! Z wielu mocy on przeklęty! Znienawidzony,potępiony! Pokazywany ludzkimi dłońmi nie sercem! Nikt już nie myśli o nim. Nikt nie wspomni nie zapyta. Jak mu tak w samotności czas mija? A on utyka! Nikt go nie pokocha,nie uratuje! Tylko wygnać potrafią ! A on sam,ciągle sam. Płynie w dal,brzegiem fal. I kolejną rzekę już minie sam.. Sam zawsze sam! Wszędzie dopłynie! Rozbitek z tego słynie!