Przejdź do treści
Czytanie

„Sam na sam”

O życiu
Słonecznego dnia, W cmentarnej alei, świeżo posprzątany grób się mieni. Jeszcze się miotam. Znicze poprawiam, kolorowe kwiaty ładnie wyglądają, obok przejeżdża kondukt żałobny. Spojrzałam. Smutny widok zastałam. Za dębową trumną, nie było nikogo. Zupełnie pusto. Jakże to przykre odchodzić w samotności. Puściłam więc swą modlitwę, razem z wiatrem. I długo jeszcze wzrokiem wodziłam. Rozmyślając, gdzie znajomi, rodzina. Mam nadzieję, że gdy nastanie czas, ktoś sercu bliski pójdzie ze mną ten ostatni raz. Nim zgaśnie na zawsze słońca blask.
92 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.