Przejdź do treści
Czytanie

„Tło samotności”

O życiu
Zerwałam w ogrodzie róże, nie mogła już tam żyć dłużej. Usychać zaczęła pomału wśród otoczenia bliźniaków. Nie jest mi z tym lżej ani trochę, W jej miejscu zaś pewnie nowa urośnie. Wygląda na przybitą. Co też ja plotę. Czy kwiat może być smutny? Podobnie jak człowiek odczuwać tęsknotę? Teraz jest u mnie w szklanym wazonie, stoi wciąż piękna na stole.
96 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

3 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.