Jestem bez siły, baterie kompletnie zużyte. Bolący kręgosłup ciągle o sobie. przypomina. I po co tak gonić za pieniędzmi, skoro znikną. Nawet nie wiem, czy nie z prędkością. Szybszą niż przyjdą. Chyba wolę być ubogim człowiekiem, wolnym od jego żądzy. Mającym czas dla siebie i bliskich. Cieszącym się każdą chwilą. Bo nie mam pewności, ile ich będzie.