w rozmytych i nienasyconych półtonach cała się wyrażasz kiedy mówisz z zachwytem o nas tuż za tobą podążam śladem który głęboko zakopany światłem bladym wciąż promienieje chcesz z blasku słów utkać dywany po których razem mamy chodzić z ciałem płonącym żarem mowy werbalnie grabisz mnie jak złodziej dobrze że z dala trzymasz dłonie wzrokiem nachalnie mnie dotykasz spijając ślad wzruszenia z twarzy używając jej jak pateny przyjmujesz hostię przeznaczenia piękny aniele z piekła rodem nagłym sukcesem upojona jesteś jedynie w lesie drzewem 30.01.2009