Jak oszalałe z głodu ptaki kołują chmary dzikich myśli mętlik potworny tworząc jakiś, że nie wiem sam, co chciałem wyśnić. Ze snu wyrwany przez złe zjawy potrząsam twarzą chcąc zapomnieć, chociaż ich znaczeń wciąż ciekawym - jakie to sprawy miały do mnie? Sumienie czyste, świeżo prane, dzisiaj założę jak koszulę. Stare, pomięte tuż nad ranem zbrukałem wśród niecnych przytuleń. Gdybym mógł tylko zyskać pewność, że ciało wcale nie zgrzeszyło, coś, co wziąłem za snu rzewność – czy była to na pewno miłość? 2009