Duch z popiołu, życiem grzeszy
Tam gdzie ludzkie miny peszy
Gdy umierać, rozum krzyczy!
Wąż do serca pełza, syczy
Życie ludzkie jest jak chwila,
To co dobre szybko mija
To co złe.. w pamięci legnie
I życie ciągle przypomina te brednie
Które krzywdzą, dręczą ludzi
Wnet rodzina marsz żałobny na grobie zanuci
A gdy wiara daje siłę,
Dziecko boga znowu ożyje
Dziecko diabła umierając będzie błagać,
Prosić w otchłań piekielna spadając
Żyjąc w wierze nic nie tracisz
A zyskujesz wiele
Do póki cię szatan nie ujrzy,
W swym boskim popiele