Kolejny dzień, gdy się kładę na ulicę I całuję napotkane drzewa Odbite przez me wielkie źrenice Którym już więcej nie potrzeba Każda lampa, która daje światło Jest dla mnie zbawieniem Idąc przez noc, w mym swetrze ciasno A strach jest tylko złudzeniem Sam w świecie, w głowie głosy tłumu Próbuję je rozpoznać Wydobyć przyjazne dźwięki z jednolitego szumu I pozbyć się siebie, i całego bólu.