Nad dwoma lasami latał ptak Niczym anioł biały, jak śniegowa krew. Bo ten ptak niósł siłę i miłość To on i ona-jak dwa ogniwa magnesu Nigdy nie zginą, nigdy nie będą razem... Ten ptak fruwacz nad fruwacze zniknął Jego siłę przejął on, jego miłość ona... A między lasami rzeka na zawsze szeroka I butelka z milionem kursów z brzegu na brzeg Niosąca słowa, niosąca wiarę i żal... Nad dwoma lasami latał ptak Misji swej nie spełnił. Stał się szkłem na zawsze.